در سالروز ولادت پیامبر اعظم صلواتاللهعلیهوآله و امام صادق علیهالسلام
در حسینه امام خمینی رحمهالله
بسم
الله
الرّحمن
الرّحيم
تبريك عرض ميكنم عيد سعيد ميلاد مبارك پيامبر اعظم و ولادت با بركت فرزند بزرگوارش امام صادق (عليه الصّلاة و السّلام) را به همه
ى شما حضّار محترمى كه در اين جلسه تشريف داريد، ميهمانان عزيز هفته
ى وحدت و سفراى كشورهاى اسلامى و همه
ى مسئولان و بزرگوارانى كه در كشور مسئوليّت كارهاى سنگين را بر دوش گرفته
اند؛ همچنين تبريك عرض ميكنم به همه
ى ملّت ايران و به همه
ى مسلمانان جهان، بلكه به همه
ى آزادى
خواهان عالم.
اين ولادت مبارك منشأ بركاتى است كه در طول قرون بر زندگى آحاد بشر فرو
ريخته است و ملّتها را، انسانها را، انسانيّت را به برترين عوالم انسانى و
فكرى و روحى و به تمدّنى والا و به چشم
اندازى روشن براى زندگى رسانده است. آنچه در سالگرد اين ولادت براى دنياى اسلام و
جامعهى اسلامى مهم است، اين است كه انتظارات پيامبر اكرم از جامعه
ى
اسلامى را مدّ نظر قرار بدهد و سعى كند و مجاهدت كند كه اين انتظارات
برآورده شود؛ سعادت دنياى اسلام در اين است و لاغير. اسلام براى آزادى بشر
آمد، هم آزادى از قيد و بند فشار دستگاه
هاى مستبد و ظالم بر طبقات گوناگون انسان و ايجاد حكومت عادلانه براى بشر، و هم آزادى از انديشه
ها
و تصوّرات و اوهام حاكم بر زندگى انسان؛ كه مسير زندگى انسان را در جهت
خلاف مصلحت او باز كرده بود و پيش ميبرد. اميرالمؤمنين (عليه الصّلاة و
السّلام) زندگى مردم در محيط ظهور اسلام را، محيط فتنه توصيف كرده است:
فى فِتَنٍ داسَتهُم بِاَخفافِها وَ وَطِئَتهُم بِاَظلافِها؛(۱)
فتنه يعنى آن فضاى غبارآلودى كه چشمهاى انسان قادر بر ديدن در آن فضاى
غبارآلود نيست؛ راه را نميبيند، صلاح را تشخيص نميدهد؛ اين وضعيّت مردمى
بود كه در آن منطقه
ى پرمحنت و پرملال زندگى
ميكردند. در كشورهاى بزرگ، در تمدّنهاى موجود آن زمان هم كه حكومتهايى
داشتند، ملّتهايى داشتند، همين وضع به شكل ديگرى حاكم بود. اين
جور نيست كه فرض كنيم زمان ظهور اسلام جزيرةالعرب مردم بدبختى داشت و ديگران خوشبخت بودند؛ نه، غلبه
ى حكومتهاى جائر و ظالم، ناديده گرفتن شأن انسان و انسانيّت، جنگهاى خانمان
براندازى كه ميان قدرتها و براى قدرت
طلبى به راه انداخته ميشد، زندگى مردم را تباه كرده بود. ملاحظه
ى
تاريخ نشان ميدهد كه دو تمدّن معروف آن روز، يعنى تمدّن ايران ساسانى و
تمدّن امپراتورى رُم وضعيّتى داشتند كه دل انسان به حال توده
ى مردم و قشرهاى مختلف انسانها كه در آن جوامع زندگى ميكردند، ميسوزد؛ وضع زندگى آنها زندگى رقّت
بارى بود، در اسارت بودند. اسلام آمد، انسانها را آزاد كرد؛ اين آزادى، نخست در دل انسان و در روح انسان به
وجود مى
آيد؛
و وقتى انسان احساس كرد آزادى را، احساس كرد نياز به گسستن بندها را،
نيروهاى او تحت تأثير اين احساس قرار ميگيرد و اگر همّت كند و حركت كند،
تحقّق عينى آزادى براى او به
وجود مى
آيد؛ اسلام اين كار را براى انسانها كرد؛ امروز هم همان پيام هست در همه
ى
دنيا و در دنياى اسلام. دشمنان آزادى بشر فكر آزادى را در انسانها
ميميرانند و از بين ميبرند؛ وقتى فكر آزادى نبود، حركت به سمت آزادى هم
كُند خواهد شد يا از بين خواهد رفت. آنچه امروز ما مسلمانها وظيفه داريم
اين است كه سعى كنيم خود را به آزادى مورد نظر اسلام برسانيم؛ استقلال
ملّتهاى مسلمان، استقرار حكومتهاى مردمى در سراسر دنياى اسلام، حضور آحاد
مردم در تصميم
گيرى
ها و تعيين سرنوشت
ها و حركت بر پايه
ى
شريعت اسلامى، آن چيزى است كه ملّتها را نجات خواهد داد. البتّه امروز
ملّتهاى مسلمان احساس ميكنند كه به اين حركت نياز دارند و در سراسر دنياى
اسلام اين احساس هست و در نهايت اين احساس به نتيجه خواهد رسيد؛ بدون
ترديد. اگر زبدگان و نخبگان ملّتها - چه نخبگان سياسى، چه نخبگان علمى و
دينى - وظائف خودشان را درست انجام بدهند، آينده
ى دنياى اسلام آينده
ى مطلوبى خواهد بود؛ به اين آينده، اميد وجود دارد. امروز دنياى اسلام احساس
بيدارى ميكند.
درست در همين نقطه است كه دشمنان اسلام - آن كسانى كه با بيدارى اسلامى
مخالفند، با استقلال ملّتها مخالفند، با حاكميّت دين خدا در كشورها مخالفند
- وارد ميدان ميشوند؛ انواع و اقسام ترفندها براى معطّل گذاشتن جوامع
اسلامى به
وجود مى
آيد و مهم
ترين آنها ايجاد اختلاف است.
دنياى استكبار ۶۵ سال است كه با همه
ى
وجود و توان سعى در اين دارد كه واقعيّت وجود رژيم صهيونيستى را بر
ملّتهاى مسلمان تحميل كند و آنها را وادار به پذيرش اين واقعيّت كند، و
نتوانسته است. نگاه نكنيم به بعضى از كشورها و دولتها كه حاضرند براى حفظ
منافع دوستان بيگانه
ى خود كه دشمن اسلامند،
منافع ملّى را زير پا بگذارند يا منافع اسلامى را به فراموشى بسپرند؛ ملّتها مخالف حضور صهيونيست
ها
هستند. ۶۵ سال است كه تلاش ميكنند نام فلسطين را از يادها ببرند، [امّا
]نتوانستند. در همين چند سال اخير در جنگ سى و سه روزه در لبنان، در جنگ
بيست و دو روزه در غزّه، و بار دوّم در جنگ هشت روزه در غزّه، ملّت مسلمان و
امّت اسلامى نشان داد كه زنده است و على
رغم سرمايه
گذارى
آمريكا و ديگر قدرتهاى غربى، توانسته است موجوديّت خود را، هويّت خود را
حفظ كند و به نظام تحميلىِ جعلى صهيونيستى سيلى بزند و اربابان و دوستان و
هم
پيمانان صهيونيست
هاى ظالم را كه در اين مدّت همه
ى تلاش خود را براى حفظ اين رژيم تحميلى و ظالم و جنايت
كار انجام داده
اند ناكام بگذارد؛ امّت اسلامى نشان داد كه فلسطين را از ياد نبرده است؛ اين خيلى مسئله
ى مهمّى است. در همين شرايط است كه همه
ى تلاشهاى دشمن متوجّه اين ميشود كه امّت اسلامى را از ياد فلسطين غافل كند. چه جور؟ با ايجاد
اختلافات، با جنگهاى داخلى، با ترويج افراطگرىِ انحرافى به نام اسلام و به نام دين و شريعت؛ عدّه
اى عامّه
ى مسلمانان را، اكثريّت مسلمانان را تكفير كنند. وجود اين جريانهاى تكفيرى كه در دنياى اسلام به
وجود آمدند، براى استكبار، براى دشمنان جهان اسلام يك مژده است. اينها هستند كه به
جاى توجّه به واقعيّت خبيث رژيم صهيونيستى، توجّه
ها را به
جاى ديگرى معطوف ميكنند. درست نقطه
ى مقابل آنچه اسلام خواسته است؛ اسلام از مسلمانان خواسته است كه
«اَشِدّاءُ عَلَى الكُفّارِ رُحَماءُ بَينَهُم»(۲)
[باشند]؛ مسلمانان بايد در مقابل دشمنان دين سرسخت باشند، بايد بايستند،
بايد تحت نفوذ قرار نگيرند؛ «اَشِدّاءُ عَلَى الكُفّار» صريح آيه
ى قرآن است. بين خودشان مهربان باشند، با هم باشند، دست در دست يكديگر بگذارند، اعتصام به حبل
الله بكنند؛ اين دستور اسلام است. آن
وقت يك جريانى به
وجود بيايد كه مسلمانها را تقسيم كند به مسلم و كافر! عدّه
اى را به
عنوان
كافر هدف قرار بدهد، مسلمانها را به جان هم بيندازند! چه كسى ميتواند شك
كند كه وجود اين جريانها و پشتيبانى اين جريانها و تَمويل(۳) اين جريانها و
دادن سلاح به اينها كار استكبار است و كار دستگاه
هاى امنيّتى خبيث دولتهاى استكبارى است؟ مى
نشينند و براى همين كار برنامه
ريزى ميكنند. دنياى اسلام بايد به اين مسئله بپردازد؛ اين خطر بزرگى است. متأسّفانه بعضى از دولتهاى مسلمان، بى
توجّه به اين اختلافات دامن ميزنند؛ نميفهمند كه دامن زدن به اين اختلافات، آتشى خواهد افروخت كه دامن همه
ى آنها را خواهد گرفت؛ اين خواسته
ى استكبار است: جنگ گروهى مسلمان با گروهى ديگر. عامل اين جنگ هم كسانى هستند كه از پول دست
نشاندگان مستكبرين استفاده ميكنند؛ به اينها پول ميدهند، سلاح ميدهند، [كه
]
در اين كشور و در آن كشور، مردم را به جان هم بيندازند. و اين حركت از سوى
استكبار در اين سه چهار سال اخير كه موج بيدارى اسلامى در تعدادى از
كشورهاى اسلامى و عربى به
وجود آمد، تشديد شده است؛ براى اينكه بيدارى اسلامى را تحت
الشّعاع قرار بدهند. هم مسلمانها را به جان هم مى
اندازند، هم با بزرگ
نمايىِ دستگاه
هاى تبليغاتى دشمن، اسلام را در چشم
افكار عمومى دنيا زشت جلوه ميدهند؛ وقتى تلويزيون
ها يك آدمى را نشان ميدهند كه به نام اسلام، جگر يك انسانى را دارد ميجود و ميخورد، درباره
ى اسلام چه فكر ميكنند؟ دشمنان اسلام برنامه
ريزى كردند؛ اينها چيزهايى نيست كه دفعتاً به
وجود بيايد، اينها چيزهاى خلق
السّاعه نيست؛ اينها چيزهايى است كه درباره
ى آن مدّتها برنامه
ريزى شده است، پشت سر اينها سياست هست، پشت سر اينها پول هست، دستگاه
هاى جاسوسى پشت سر اين
جور كارها هستند. مسلمانها بايد با هر عامل مخالفِ وحدت و ضدّ وحدت مقابله بكنند؛ اين يك تكليف بزرگ براى همه
ى ما است؛ هم شيعه بايد اين را قبول كند، هم سنّى بايد قبول كند، هم شعبه
هاى گوناگونى كه در ميان شيعيان و در ميان سنّى
ها وجود دارد اين را بايد بپذيرند.
وحدت به معناى تكيه
ى بر مشتركات است. ما مشتركات
زيادى داريم؛ ميان مسلمانان، مشتركات بيش از موارد اختلافى است؛ روى
مشتركات بايد تكيه كنند. تكليف عمده هم در اين مورد بر دوش نخبگان است؛ چه
نخبگان سياسى، چه نخبگان علمى و چه نخبگان دينى. علماى دنياى اسلام مردم را
از تشديد اختلافات فرقه
اى و مذهبى برحذر بدارند. دانشمندان دانشگاهى، دانشجويان را توجيه كنند و به آنها تفهيم كنند كه امروز مهم
ترين مسئله در دنياى اسلام وحدت است. اتّحاد به سمت هدفها؛ هدفِ استقلال سياسى، هدفِ استقرار
مردمسالارى دينى، هدفِ پياده كردن حكم الهى در جوامع اسلامى؛ اسلامى كه دعوت به آزادى ميكند، اسلامى كه انسانها را دعوت به
عزّت و شرف ميكند؛ اين امروز تكليف است، اين وظيفه است. نخبگان سياسى هم بايد بدانند عزّت و شرف آنها با تكيه
ى به مردم و آحاد ملّتها است، نه با تكيه
ى به بيگانگان، نه با تكيه
ى به كسانى كه از بُن دندان با جوامع اسلامى دشمنند. يك روزى در اين مناطق، همه
جا
قدرت استكبارى حاكم بوده است؛ سياستهاى آمريكا و قبل از آن انگليس يا بعضى
از كشورهاى ديگرِ اروپايى حاكم بوده است؛ ملّتها بتدريج توانستند خود را
از زير بار سلطه
ى مستقيم نجات بدهند؛ اينها ميخواهند سلطه
ى غير مستقيم را - سلطه
ى سياسى را، سلطه
ى اقتصادى را، سلطه
ى فرهنگى را - به
جاى سلطه
ى
مستقيمِ دوران استعمار بگذارند؛ كه البته در برخى از نقاط دنيا حتّى
مستقيم هم دارند وارد ميشوند؛ در آفريقا شما ملاحظه ميكنيد، بعضى از
كشورهاى اروپايى ميخواهند همان بساط قبل را باز مستقر كنند. راه، بيدارى
اسلامى است؛ راه، آگاهى از شأن ملّتهاى اسلامى است؛ ملّتهاى اسلامى امكانات
زيادى دارند، موقعيّت جغرافيايى حسّاسى دارند، ميراث تاريخى بسيار
ارزشمندى دارند، منابع اقتصادى بى
نظيرى دارند؛ اگر ملتها به خود بيايند، خود را بيابند، به خود تكيه كنند، با يكديگر دست دوستى بدهند، اين منطقه، منطقه
ى برجسته و درخشانى خواهد شد و دنياى اسلام روى عزّت و كرامت و آقايى را خواهد ديد. اين چيزى است كه در آينده ان
شاءالله پيش خواهد آمد؛ نشانه
هاى آن را ميشود ديد: پيروزى انقلاب اسلامى در ايران، استقرار نظام جمهورى اسلامى در اين منطقه
ى حسّاس، استحكام نظام جمهورى اسلامى.
دستگاههاى استكبارى اعم از آمريكا و ديگران، ۳۵ سال است عليه نظام
جمهورى اسلامى و ملّت ايران، آنچه از دستشان بر آمده است، انجام داده
اند؛ على
رغم آنها ملّت ايران و نظام جمهورى اسلامى روزبه
روز قوى
تر، ريشه
دارتر،
مقتدرتر و داراى نفوذِ بيشتر شده است و ان
شاءالله
اين استحكام، اين استقرار، اين قوّت بيشتر خواهد شد. در دنياى اسلام هم
انسان ميبيند كه امروز آگاهى نسلها، آگاهى جوانها نسبت به اسلام و آينده
ى اسلام بيش از گذشته است و در بعضى جاها بمراتب بيش از گذشته است؛ البتّه دشمن تلاشهايى ميكند، امّا ما با دقّت و
بصيرت كه نگاه كنيم، خواهيم ديد اين موج حركت اسلامى انشاءالله رو به پيش است.
رحمت خدا بر امام بزرگوارمان كه اين راه را او در مقابل ما باز كرد؛ او
به ما ياد داد كه بايد به خدا توكّل كرد، از خدا مدد طلبيد و به آينده
اميدوار بود. و [ما] اين راه را پيش رفتيم و ان
شاءالله بعد از اين هم همين خواهد شد. به اميد پيروزى اسلام و مسلمانان و با طلب رحمت و مغفرت الهى بر شهداى اين راه درخشان.
والسّلام عليكم و رحمةالله و بركاته
۱) نهج البلاغه، خطبهى دوّم۲) سورهى فتح، بخشى از آيهى ۲۹
۳) ثروتمند كردن
بخشی از سخنان حضرت آیتالله خامنهای كه در این كلیپ صوتی میشنوید:
رهبر
انقلاب: در عرصهى ديپلماسى هم آن كشورى موفّق است كه متّكى باشد به نيروى
درونزا؛ آن دولتى ميتواند در پشت ميز مذاكرهى ديپلماسى حرف خودش را سبز
بكند و به مقصود و نتايج مورد نظر خودش دست پيدا بكند كه متّكى باشد به يك
اقتدار درونى، توانايىهاى درونى؛ حساب ميبرند از يك چنين دولتى. ۱۳۹۲/۸/۱۲
شكلگیری اولین هفته وحدت در دوران تبعید
امام على(ع):«انسان با بصیرت كسى است كه بشنود و بیندیشد،نگاه كند و ببیند،از عبرتها بهره گیرد،آنگاه راه روشنى را بپیماید كه در آن از افتادن در پرتگاهها به دور ماند»نهج البلاغه خطبه152
